در نیمه‌شب ۳۱ اکتبر ۱۹۶۵، سکوت بیمارستان روانی «سنت جود» با پیدا شدن جسد بی‌جان دکتر هالووی شکسته شد. او در دفتر کارش تنها بود؛ درهایی که از داخل قفل شده بودند، پنجره‌های بسته و یادداشتی که روی میز خودنمایی می‌کرد.
همه شواهد در نگاه اول به یک پایان تلخ و خودخواسته اشاره دارند، در راهروهای سرد این بیمارستان، هیچ‌چیز آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست. در جایی که مرز میان جنون و واقعیت رنگ باخته است، هر امضا، هر لکه و هر شهادت می‌تواند کلید حل یک معما باشد یا دامی برای گمراه کردن شما.
